Dom Na Koniec Świata

Galerie Akademii Sztuki w Szczecinie

Dom Na Koniec Świata

wernisaż: 23.10.2025 r., godz. 19:00
wystawa czynna: 24-27.10.2025 r. (w godz. 15:00-19:00)

Galeria OS17
ul. Edmunda Bałuki 17, Szczecin

artystka z AS:
Elżbieta Młynarczyk

Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy “Dom Na Koniec Świata” naszej wykładowczyni Wydziału Wzornictwa, mgr inż. Arch. Elżbiety Młynarczyk, który odbędzie się 23 października 2025 roku o godzinie 19:00 w Galerii OS17. Wystawa będzie czynna do 27.10.2025 roku, w godzinach 15:00-19:00.

Jest to wystawa prac Elżbiety Młynarczyk, wchodzących w skład rozprawy doktorskiej zrealizowanej pod kierunkiem prof. dr hab. Waldemara Wojciechowskiego.

Dom Na Koniec Świata
Dom to nie tylko konstrukcja materialna – to przestrzeń wyobrażeń, emocji i pamięci. Gaston Bachelard trafnie zauważył, że obraz domu stanowi topografię naszej intymnej istoty, a nawet najmniejsze przedmioty – szuflady, kufry, narożniki – przechowują historie. Przestrzeń, którą nazywamy domem, zakorzeniona jest głęboko w naszej wyobraźni i pamięci. Jednak w czasach niepewności, kryzysów i gwałtownych przemian warto zapytać: czy wciąż możemy mówić o jednym, stałym domu?

Przyszłość habitatu jawi się jako przestrzeń nie tylko materialnego schronienia, lecz również wewnętrznego świata – zapisu historii, tradycji, uczuć i wspomnień. W obliczu globalnych zmian – od kryzysów ekologicznych, przez konflikty zbrojne, po rozwój technologii – zdajemy sobie sprawę, że nie sposób przewidzieć, jaką formę przyjmie ta przestrzeń w nadchodzących dekadach. To, co najważniejsze, nie zawsze znajduje się w fizycznych formach, lecz w tym, co przechowujemy w pamięci i sercu.

W literaturze, sztuce, a także w naszych codziennych marzeniach i lękach, dom bywa symbolem bezpieczeństwa, przynależności, ale też miejscem pełnym emocji i tajemnic. Wobec przyszłości, której kształt dopiero się wyłania, próbujemy odpowiedzieć na pytanie: co to znaczy być „w domu” w czasach, które dopiero tworzymy?

Wystawa jest próbą połączenia refleksji humanistycznej z naukowym namysłem – pokazuje, że choć nie znamy przyszłości, to pamięć, empatia i wyobraźnia nadają naszym przestrzeniom trwałe znaczenie.