*/?> Akademia Sztuki w Szczecinie 2026
EN
Na górę
KONTAKT
News
Sukcesy filmu “Ciało Teresy” Magdaleny Chmielewskiej
 
 
Pragniemy pochwalić się światowymi sukcesami filmu wykładowczyni Międzywydziałowej Pracowni Gościnnej, Magdaleny Chmielewskiej, pt. “Ciało Teresy".
 
Film zdobył: 
-prestiżową Nagrodę im. Thomasa Plucha za wybitne aspekty scenariusza podczas 39. Festiwalu Filmu Austriackiego Diagonale, przyznawaną przez Austriackie Stowarzyszenie Scenarzystow i Austriackie Ministerstwo Kultury i Sztuki.
 
Uzasadnienie Jury: 
“Oddajemy hołd scenariuszowi, który z wielką klarownością ukazuje konsekwencje patriarchalnej przemocy oraz jej transgeneracyjne skutki, a jednocześnie pozwala bohaterom zachować ich tajemnice. Sfera prywatna nie jest tu jedynie polityczna; w swojej konkretnej formie językowej stanowi mocną wypowiedź artystyczną, która – nawet jako samodzielny tekst – wywiera silne wrażenie, nie zacierając przy tym hybrydowych elementów dokumentalnych. Umiejętna integracja warstwy dźwiękowej, w połączeniu z wyrazistą koncepcją wizualną, wynosi konkretność jednego ciała, jednej rodziny, do poziomu abstrakcji nabierającej znaczenia społeczno-politycznego.”
 
-Nagrodę za Najlepszą Reżyserię podczas 47. Festiwalu Filmowego Max Ophüls Preis w Niemczech 
 
Uzasadnienie Jury: 
„Film ten z niezwykłą precyzją dostrzega to, co mroczne i głęboko ukryte w codzienności. Z radykalną poetyckością i wizualną elegancją kieruje nasz wzrok ku temu, co niewypowiedziane - ku kruchości i wspólnocie doświadczenia. Poprzez intymne obrazy i fragmentaryczny montaż tworzy całkowicie własny język filmowy, który stawia widzom wyzwanie i długo w nich rezonuje. Subtelny, a zarazem niezwykle poruszający portret niepokornej bohaterki.”
 
Polska premiera filmu odbędzie się podczas festiwalu Nowe Horyzonty, w sekcji Front Wizualny, poświęconej reżyserom i artystom wizualnym. Możecie przeczytać o tym tutaj.
 
Gratulujemy!
 
“Ciało Teresy” (hybryda dokumentu i fikcji) 
W wieku 67 lat życie Teresy zdominowane jest przez ból, który nosi w swoim ciele -  niewidzialny, lecz stale obecny. W poszukiwaniu ulgi kładzie się pod drzewem, przy swoim „niebku” -  kojącym amulecie, który zakopały kiedyś jej małe córki, wierząc, że w ten sposób ochronią matkę przed bólem i przemocą ojca. Kiedy wspomnienia i schematy znane z przeszłości powracają, Teresa znów musi uciekać. Tym razem nie przed mężczyzną, lecz ku nieoczekiwanej podróży ze swoimi dwiema córkami - z których jedna jest reżyserką tego filmu. Choć film zawiera elementy autobiograficzne, a grają w nim matka oraz siostra reżyserki, nie jest dokumentem. Kobiety grają siebie albo osoby do siebie podobne. 
Eksplikacja reżyserska „Ciało Teresy” to osobisty film, w którym przyglądam się mitowi kobiecości w mojej rodzinie. W odpowiedzi na własne poczucie bezsilności wobec sposobów ucieczki mojej matki - zarówno do wewnątrz, jak i na zewnątrz, które dopiero z czasem zrozumiałam jako fundamentalny tryb jej istnienia - tworzę filmową fantazję. Kamera tworzy miedzy nami przestrzeń dotąd nieobecną w naszej relacji: miejsce, w którym to, co niewypowiedziane, niezrozumiane i wyparte, może zostać na nowo uporządkowane. Jednocześnie tęsknota i wyobrażone możliwości zyskują równą wagę. Poprzez spojrzenie kamery spotykamy nowe wersje samych siebie - jednocześnie oddając humor i surrealizm, które przenikają życie Teresy.
 
EKIPA

Scenariusz i Reżyseria: Magdalena Chmielewska
Zdjęcia: Zuza Kernbach
Montaż: Anna Garncarczyk
Dźwięk: Anna Rok
Dramaturg: Robert Bolesto
Scenografia: Maja Holcman
Make up & Kostiumy: Anna Treder-Zacharek
Producentki: Camille Chanel, Magdalena Chmielewska, Sylwia Szczechowicz-Warszewska

Zdjęcia do filmu zostały zrealizowane w Polsce, w Szczecinie oraz Pcimiu.
 
Więcej o filmie: 
Na instagramie filmu znajdziecie więcej informacji o realizacji i nagrodach. 
Prezentacja projektu na stronie Sixpack Film (dystrybucja). 
Artykuł o filmie na najważniejszej platformie kina art housowego. 
 
Magdalena Chmielewska  
reżyserka i scenarzystka urodzona w Szczecinie. Jej filmy były pokazywane na licznych międzynarodowych festiwalach filmowych i zdobyły prestiżowe nagrody, w tym Max Ophüls Preis za najlepszą reżyserię, scenariuszową nagrodę jury im. Thomasa Plucha oraz First Steps Award Niemieckiej Akademii Filmowej. Jej wisceralny styl filmowy przyniósł jej uznanie jako jednej z dziesięciu najbardziej obiecujących młodych reżyserek Europy podczas 56. Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Karlowych Warach. W swoich filmach opowiada historie kształtowane przez pożądanie, przeszłość i kontekst społeczno-ekonomiczny. Ukończyła Wiedeńską Akademię Filmową, gdzie reżyserii uczyła się m.in. u Michaela Hanekego i Jessiki Hausner.