EN
Na górę
KONTAKT
News
The Final Girl
 
Wystawa "The Final Girl" 
 
wernisaż: 12.12.2025 r., godz. 13:00
wystawa trwa: 12.12.2025 r. - 25.01.2026 r.
(pn-pt 8:00-14:00)
 
Galeria Rektorat im. Zenona Polusa
Uniwersytet Zielonogórsk
ul. Licealna 9, Zielona Góra

artystki:
Anna Bielawska
Dominika Głowala
Natalia Sara Skorupa
Zosia Marysia Wojtkowiak
Izabela Wowczko
Agata Zbylut
 
kuratorki:
Agata Zbylut
Zosia Marysia Wojtkowiak
 
organizatorzy: 
Uniwersytet Zielonogórski
Wydział Artystyczny
Akademia Sztuki w Szczecinie
Wydział Sztuki Mediów, Fotografii i Filmu Eksperymentalnego
(Pracownia Fotografii i Działań Postartystycznych). 
Serdecznie zapraszamy do obejrzenia wystawy "The Final Girl", której wernisaż odbędzie się już w najbliższy piątek (12.12.2025 r.) o godzinie 13:00 w Galerii Rektorat im. Zenona Polusa. W wystawie biorą udział studentki, absolwentki i wykładowczynie Pracowni Fotografii i Działań Postartystycznych Akademii Sztuki w Szczecinie. Wystawa ma potrwać do 25 stycznia 2026 roku.
 
Final girl – tytuł wystawy został zaczerpnięty z dziedziny filmoznawstwa. Oznacza kobietę lub dziewczynę ocalałą w horrorze (najczęściej slasherze). Jest tą, której udaje się ujść z życiem z konfrontacji z zagrażającym jej niebezpieczeństwem lub zabójcą, jedyną, która przeżywa. Aby kobieta mogła zostać final girl musi posiadać określone cechy: musi być miła i niewinna. Tylko takie przeżywają na ekranach.
The Final Girl
 
Na wystawę składają się pracę o „zwykłych kobiecych dramatach”, które przybierają przeróżne formy. Anna Bielawska ustawia się w roli kucharki oraz degustatorki – jednocześnie będąc obiektem pożądania i podmiotem jego zaspokojenia poprzez publiczną konsumpcję polskich potraw ze swojego nagiego ciała. Dominika Głowala w POSAGU przygląda się relacji z Matką, a także dziedzictwo córki hodowców tytoniu. Artystka przekształca domowe bibeloty przekazane przez jej matkę i tytoń w znak pamięci i emancypacji - z papierosowego dymu wyłania się nowa, własna tożsamość. Natalia Sara Skorupa będąc osobą queerową mierzy się substytutem kobiety w wersji podróżnej. Obiekt, z którym się fotografuje to kompilacja waginy, odbytu i ust wykonane w jednej poręcznej formie w rozmiarze do walizki. Zosia Marysia Wojtkowiak w swojej pracy Ogród, ukazuje utraconą krainę szczęścia, która została w jej dzieciństwie. Ogród staje się metaforą jej ciała. Artystka fotografuje swoją przeszłość, czas w którym jej ciało dziecka nie było seksualizowane i poddawane ocenie. Izabela Wowczko w swojej pracy SPALONE MLEKO również mierzy się z oczekiwaniami Matki, która chcąc dla córki lepszego życia namawiała ją, aby ta zrezygnowała z macierzyństwa. Ta presja była na tyle silna, że trudno dziś odróżnić ją od prawdziwych pragnień Izy. Sam materiał do pracy, czyli w perfekcyjny sposób odzyskane ze spodu garnka spalone mleko też podsunęła Mama. Praca Agaty Zbylut to AMELOIDOZA GIRL, która powstaje po otrzymaniu diagnozy bardzo rzadkiej i nieuleczalnej choroby. Diagnoza, która strach przed starością zamienia pragnienie starości. Chcę być staruszką, chcę dożyć sędziwego wieku. W projekcie gloryfikuję oznaki starości, które przybierają formę bezcennych precjozów. Już czas, abyśmy przestały się bać być staruszkami, czas abyśmy zaczęły doceniać ten okres w życiu i go pragnąć.  
 
Sześć kobiet i sześć różnych opowieści, które za każdym razem prowadzone są z tego punktu życia, w którym każda z nas indywidualnie się znajduje. Narracje, które opowiadamy sobie nawzajem ubogacając swoją wiedzę o tym jak przeżyć i zostać final girl.