EN
Na górę
KONTAKT
News
We can’t build what we can’t imagine
 
Wystawa “We can’t build what we can’t imagine” 
 
wernisaż: 13.11.2025 r., godz. 17:00 
wydarzenia towarzyszące: 11.12.2025 r.
wystawa trwa: 13.11.2025 r. - 1.02.2026 r. 
 
Muzeum Narodowe w Szczecinie – Muzeum Sztuki Współczesnej 
ul. Staromłyńska 1, Szczecin 
 
kuratorzy:  
Emilia Orzechowska 
Dariusz Fodczuk 
 
współpraca:  
Marlena Chybowska-Butler 
 
organizatorzy:  
Muzeum Narodowe w Szczecinie  
Akademia Sztuki w Szczecinie 
Centrum Sztuki Galeria EL 
Uniwersytet Techniczny w Libercu 
Zapraszamy do obejrzenia wystawy “We can’t build what we can’t imagine” w Muzeum Sztuki Współczesnej w Szczecinie. Na wystawie będzie można zobaczyć prace wielu naszych studentów/studentek oraz wykładowców/wykładowczyń. 11 grudnia 2025 roku odbędzię się wydarzenie towarzyszące wystawie - spotkanie z artystami, podczas którego swoje performanse zaprezentują Natalia Sara Skorupa, Gabriela Łajtar i Kacper Janowski. Wystawa potrwa do 1. lutego 2026 roku.
We can’t build what we can’t imagine
 
W świecie, w którym coraz trudniej wyobrazić sobie wspólną przyszłość, wystawa „We can’t build what we can’t imagine” stawia pytanie o to, jaką rolę odgrywa wyobraźnia w budowaniu wspólnoty, empatii i nadziei.
 
Jest to międzynarodowy projekt artystyczny, łączący artystów i artystki z Polski, Czech i Ukrainy, zaproszonych do wspólnej refleksji nad tym, jak sztuka może otwierać nowe wizje przyszłości w czasie kryzysów – społecznych, politycznych, ekologicznych i egzystencjalnych. Wystawa w Muzeum Narodowym w Szczecinie jest efektem serii spotkań, dyskusji i rezydencji artystycznych realizowanych w latach 2024–2025 w Polsce i Czechach: od Międzynarodowego Festiwalu Performance w Galerii Bielskiej BWA w Bielsku-Białej, przez Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku, po Uniwersytet Techniczny w Libercu. Spotkania te stały się przestrzenią wymiany doświadczeń i konfrontacji postaw – momentem, w którym sztuka stała się językiem dialogu ponad granicami.
 
Jak podkreśla kuratorka Emilia Orzechowska: „We can’t build what we can’t imagine” stawia pytanie o kondycję naszej wyobraźni – jednego z najważniejszych narzędzi sztuki i komunikacji. To właśnie dzięki niej możemy wychodzić poza oczywistość i otwierać przestrzeń dla nowych wizji przyszłości”.

Na wystawie prezentowane są zarówno prace powstałe in situ, jak i wcześniejsze realizacje wykonane w różnych technikach – od rysunku, instalacji, fotografii, przez wideo i działania performatywne, po projekty dźwiękowe. Twórcy i twórczynie związani z Akademią Sztuki w Szczecinie oraz Uniwersytetem Technicznym w Libercu reprezentują różne pokolenia i wrażliwości. Wspólnie tworzą przestrzeń refleksji nad tym, czym dziś może być wspólnota twórcza i jak wyobraźnia staje się narzędziem odpowiedzialności.
 
Artyści i artystki:  
Jędrzej Bednarski, Filip Čapek, Aneta Grzeszykowska, Kacper Janowski, Blanka Kirchner, Myroslava Kozlova, Kamil Kuskowski, Gabriela Łajtar, Artur Malewski + Piotr Bruch (Martwychwstaniec), Ania Orlikowska, Jaroslav Prokeš, Daniel Rumiancew, Natalia Skorupa, Mikołaj Tomczak, Petra Vlachynska, Karolina Wiktor.
 
Więcej szczegółowych informacji znajdziecie tutaj.
 
 
 
Wydarzenia towarzyszące (11.12.2025 r.):
- 16:30-17:00 oprowadzanie przez zespół kuratosrski: Dariusz Fodczuk (AS), Emilia Orzechowska (Centrum Sztuki Galeria EL Elbląg)

- 17:00-18:30 działania performatywne: Kacper Janowski (student AS), Gabriela Łajtar (studentka AS), Viktória Maďarová (studentka TUL Liberec), Sofiia Povirenna (studentka AS), Natalia Sara Skorupa (laborantka AS)
 
 
Kacper Janowski, „WINOwajca”
„WINOwajca” to performance, który wpisuje się w temat wyobraźni jako narzędzia budowania przyszłości. Artysta stoi na stanowisku, że nie da się jej konstruować bez konfrontacji z ukrytą przeszłością. Praca opiera się na rozważaniach o winie i niewinności. Za pomocą prostych, powtarzalnych gestów artysta odnosi się do śladów przemocy. Wyobraźnia przyszłości musi uwzględniać to, co wyparte. „WINOwajca” pokazuje, że archiwum nie jest zamkniętą przeszłością, lecz żywą warstwą, wpływającą na wyobrażenia przyszłości.
 
Natalia Sara Skorupa, „Wylizywanie ran”
Działanie opiera się na odwróceniu biologicznego odruchu lizania ran. Zwierzęta i ludzie automatycznie liżą rany, by oczyścić je z krwi. Odwracając ten proces, artystka pozbawia język jednej z jego funkcji, zmienia go w aplikator krwi i tym samym – treści. W ten sposób przewrotnie pyta o rolę języka w przyszłości, gdy funkcje komunikacyjne w coraz większym stopniu przejęte zostaną przez dłonie stukające w klawiaturę oraz obrazy krążące w sieci.

Performance przeznaczony dla widzów pełnoletnich. Zawiera sceny z użyciem krwi, które mogą być trudne w odbiorze.
 
Gabriela Łajtar
Performance Gabrieli Łajtar wyrasta z poszukiwania własnego języka ruchu. Artystka traktuje ciało jako przestrzeń negocjacji pomiędzy psyche a fizis, improwizując choreografie oparte na uważnym wsłuchiwaniu się w impulsy zewnętrzne i wewnętrzne. W kontekście wystawy wskazuje, że żadna wyobrażona przyszłość nie będzie harmonijna, jeśli nie będzie opierać się na elementarnej zgodzie z własnym ciałem oraz na empatycznej relacji z otoczeniem.
 
Sofiia Povirenna
Sofiia Povirenna tworzy wizualny traktat o przelewaniu wody z naczynia do naczynia. Powtarzane, pozornie proste działanie ujawnia straty, nadwyżki i napięcia pojawiające się przy każdym transferze – jak w przepływie pamięci, zasobów czy odpowiedzialności między ludźmi i wspólnotami. Performance staje się metaforą kruchości przyszłości budowanej na nieustannym „przelewaniu” znaczeń oraz próbą wyobrażenia bardziej uważnej, opartej na trosce cyrkulacji między jednostką a zbiorowością.
 
Viktória Maďarová
Viktória Maďarová rozwija intuicyjną metodę gry na pianinie, traktując ją jako współczesną wersję „Obrazków z wystawy” Modesta Musorgskiego. Artystka przekłada wybrane dzieła sztuki na impresyjne miniatury dźwiękowe, posługując się wyobraźnią jako narzędziem poznania – translacji zjawisk wizualnych na obszar doznań dźwiękowych. Jej performance zamienia oglądanie w słuchanie, a przestrzeń ekspozycji w partyturę.