Wieczne Ciało, Chwilowy Umysł
Katarzyna Jadczak
Jeśli koniec i początek są tą samą bramą, wszystkie przydarzające się nam rzeczy są rozmieszczone w plastycznej przestrzeni, którą mogą zakrzywiać masywne obiekty. Wszystko co ma masę (np. emocjonalną) może zgiąć tor naszego istnienia. I wtedy, wbrew sobie, poruszamy się w zakrzywionym w dany sposób świecie. Jeśli jesteśmy wystarczająco elastyczni i weźmiemy odpowiedzialność za swój kształt w przestrzeni, będziemy w stanie przecisnąć się przez powstały portal. W ten sposób codziennie możemy uprawiać magię.
Ziemia obraca się wokół własnej osi ~ 1670 km/h.
Ziemia krąży wokół Słońca ~ 107 000 km/h.
Słońce razem z Układem Słonecznym krąży wokół centrum Drogi Mlecznej ~ 720 000 km/h.
Siedzę na obrzeżu spiralnego ramienia galaktyki, która porusza się z niewyobrażalną prędkością, a jednak mam ciało, które czuje i potrafi się zatrzymać.
„Wieczne Ciało, Chwilowy Umysł” to przestrzeń laboratorium zdarzeń. Miejsce kosmiczne, które ma w sobie znamiona abstrakcyjnej cielesności i duchowości. Miejsce, gdzie człowiek staje się anteną odbierającą niewerbalne sygnały. Miejsce, gdzie czas przybiera wymiar geometryczny i choć na chwilę możemy zwolnić, poczuć nieistotność ego, której teraz tak bardzo potrzebujemy.