*/?> Akademia Sztuki w Szczecinie 2026
EN
Na górę
KONTAKT
News
Wystawa „Cisza brzmiąca” oraz warsztat dla studentów i improwizowany koncert performatywny we współpracy z Łódzką ASP
 
Wystawa „Cisza brzmiąca” 

wernisaż: 16.06.2026 r., godz. 18:00 
wystawa trwa: 16-22.06.2026 r. 

Galeria R+ 
Pałac pod Globusem 
Plac Orła Białego 2, Szczecin 
 

warsztat dla studentów "Brzmiąca cisza" 
improwizowany koncert performatywny 

16.06.2026 r., godz. 20:00 

Czarna Sala 
Pałac pod Globusem 
Plac Orła Białego 2, Szczecin 
Serdecznie zapraszamy na wernisaż wystawy, pt. „Cisza brzmiąca”, która jest współpracą Pracowni Fotografii i Strategii Artystycznych Akademii Sztuki w Szczecinie z Pracownią Audiosfery Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi. Wernisaż odbędzie się 16.06.2026 roku o godzinie 18:00 w Galerii R+, a o godzinie 20:00 w Czarnej Sali odbędą się wydarzenia towarzyszące wystawie: warsztat dla studentów, pt. "Brzmiąca cisza" wraz z improwizowanym koncertem performatywnym.  
Wystawa w Galerii R+ potrwa do 22.06.2026 roku.
 
Uczestnicy wystawy:  

Wydział Sztuki Mediów, Fotografii i Filmu Eksperymentalnego Akademii Sztuki w Szczecinie, Katedra Fotografii / Pracownia Fotografii i Strategii Artystycznych: 
Oliwia Karolina Ciesielska 
Jędrzej Bednarski 
Kamil Pulkiewicz 
Liwia Watras 
Wojciech Wiler 
Opieka artystyczna: Łukasz Skąpski 
 
Wydział Sztuk Pięknych Akademii Sztuk Pięknych w Łodzi, Instytut Fotografii i Multimediów / Pracownia Audiosfery: 
Aleksandra Chciuk 
Magdalena Grolik 
Karolina Kuryłło 
Klaudia Napieraj  
Wioletta Rzepa 
Opieka artystyczna: Aleksandra Chciuk 
 
 
Warsztat dla studentów "Brzmiąca cisza", improwizowany koncert performatywny 
Prowadzenie: Aleksandra Chciuk 
Wykonawcy: 
Aleksandra  Chciuk, Wioletta Rzepa 
+ studenci i studentki WSMFiFE 
Istota zjawiska relatywnej ciszy w komorze antypogłosowej jest punktem startowym dla części powstałych prac. W zupełnej, fizycznej ciszy pojawiają się myśli, które z czasem wypełniają całość naszej świadomości. W sytuacji deprywacji sensorycznej obsesyjne myśli stają się rodzajem auto-tortury. Wypełzają demony wyobraźni, wzmacniając subiektywne odczucie problemów, które nas nękają. Mogą na przykład pojawić się myśli objęte społecznymi zakazami czy nawet myśli o śmierci. Od tych myśli nie ma ucieczki, pełzają w sposób pozbawiony naszej kontroli, ponieważ nie ma żadnego punktu zaczepienia, które pozwoliłoby je skoncentrować na jakimś konkretnym, produktywnym temacie.
 
We współczesnej kulturze Zachodu cisza i ciemność to tematy niewygodne dla nas i – na dłuższą metę – naszego zdrowia psychicznego. Dlatego uciekamy się do różnego rodzaju dystrakcji, np. przez wiele godzin dziennie korzystając z kieszonkowych centrów rozrywki – a przy okazji stałych źródeł dopaminy. Działa tutaj mechanizm sprzężenia zwrotnego, im bardziej uciekamy od ciszy, tym bardziej staje się dla nas nieznośna. Aktywność tego rodzaju skutkuje alienacją, zagubieniem, brakiem orientacji oraz brakiem koncentracji, często dziś zbiorczo nazywanymi „przebodźcowaniem”. Należy tu jednak podkreślić, że bezmyślność nie jest tożsama z brakiem myśli, czyli tzw. wyciszeniem.
W kulturze Dalekiego Wschodu powstały sposoby wyciszenia umysłu, pozwalające wykorzystać ciszę do zapanowania nad gonitwą myśli. Skorzystanie z nich wymaga jednak koncentracji i wytrwałości, na które stać tylko nieliczne osoby w zachodnim kręgu cywilizacji.
 
Powiedzieć, że wystawa „Ciszy brzmienie” opowiada o wszystkim co napisano powyżej, byłoby przesadą – bliżej prawdy będzie powiedzieć, że prace na niej pokazane nawiązują na różne sposoby do brzmień Ciszy lub jej ciszy.
 
~Łukasz Skąpski