Bogusław Rottermund "Odkrywając Szymanowskiego", tom I

 

Odkrywając Szymanowskiego. Dzieła fortepianowe Karola z Atmy i ich interpretacje. Preludia, Wariacje (ISBN 978-83-63072-26-1, Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Szczecińskiego;13 arkuszy wydawniczych, 202 strony, ilustracje, przykłady nutowe).

W październiku 2018 r. ukazała się drukiem trzecia książka (monografia) pióra prof. dra hab. Bogusława Rottermunda – kierownika Katedry Fortepianu Wydziału Instrumentalnego – zatytułowana Odkrywając Szymanowskiego. Dzieła fortepianowe Karola z Atmy i ich interpretacje. Preludia, Wariacje. Jej recenzentem jest  prof. dr hab. Waldemar Andrzejewski. Wzorem poprzednich książek na okładce widnieje reprodukcja specjalnie namalowanego przez dr hab. Elżbietę Wasyłyk, prof. AS portretu kompozytora oraz rysunek otwartego fortepianu, który stal się logo tych monografii. To pierwszy z zaplanowanych pięciu tomów poświęconych całościowemu spojrzeniu na fortepianową twórczość najwybitniejszego polskiego kompozytora XX wieku. Autor przybliża historię powstania poszczególnych dzieł, przytacza najciekawsze fragmenty korespondencji twórcy z wykonawcami i wydawcami. Wyjaśnia budowę utworów i analizuje ich muzyczną treść oraz stosowane środki. Zajmuje się też rezonansem, jaki wywoływały pierwsze publiczne wykonania utworów Szymanowskiego i przypomina walkę twórcy z niechętnymi mu krytykami muzycznymi. Główny nacisk prof. B. Rottermund kładzie jednak nie na historyczne, czy muzykologiczne aspekty prezentowanych zagadnień, lecz na analizę nagrań fonograficznych, prezentujących obszerne spektrum artystycznych wizji wczesnych utworów K. Szymanowskiego – najpopularniejszych z jego całej fortepianowej spuścizny Preludiów op. 1Wariacji b-moll op. 3Wariacji h-moll na polski temat ludowy op. 10. Wizji – dodajmy – kilkudziesięciu artystów polskich i zagranicznych ze wszystkich pokoleń, w tym zarówno nagrania najstarsze, jak i najnowsze. To pierwsze na świecie wieloaspektowe ujęcie odnoszące się nie tylko do spuścizny K. Szymanowskiego, ale przede wszystkim do wątku omijanego przez muzykologów – pochyleniu się nad interpretacją muzyczną i wartościami tworzonymi/dodawanymi przez pianistów, czasami wręcz odkrywczo urzeczywistniającymi idee zafiksowane w nutowym tekście. Tym samym prof. B. Rottermund wkracza w swoich badaniach na ścieżkę historii pianistyki i interpretacji, nie postrzegając wyłącznie tekstu muzycznego (nuty), lecz żywą, jakże zmienną, stale rozwijającą się i zmieniającą sztukę pianistyczną.  

Kolejny tom zostanie poświęcony sonatom fortepianowym Szymanowskiego, następny Mazurkom, dalszy Metopom,MaskomEtiudom op. 33, a ostatni - pozostałym dziełom na fortepian solo oraz IV Symfonii „Koncertującej” op. 60.

Uzupełnieniem książki jest obszerna bibliografia i dyskografia, indeks nazwisk oraz biogram autora wraz z wykazem opublikowanych przez niego prac naukowych.