Akademia Sztuki

Wydział Sztuki Mediów

Akademia Sztuki

NOWE NARRACJE 2020- realizacja etiud studenckich Zakładu Filmu Akademii Sztuki w Szczecinie

“W 100 stopniach woda wrze”

Projekt filmowy “W 100 stopniach woda wrze” jest jest obrazem, na który składają się trzy epizody, napisane i wyreżyserowane przez każdą ze studentek kierunku Film Eksperymentalny - Barbarę Bendyk, Krystynę Dobrzańską i Rozalię Jaz. Etiudy łączy wspólna lokacja, jednak przede wszystkim jest nim temat cielesności.

Ciało jest tu pojmowane i widziane w różny sposób, w każdej z etiud nosi inne znaczenie. Powiązanie tych trzech historii ma miejsce poprzez formę filmową, ale również na płaszczyźnie przestrzeni - wszystkie dzieją się nad morzem. Istotnym elementem opowiadania, jest ruch ujęty w obrazie, rozumiany z jednej strony jako kompozycja wewnątrzkadrowa, ale też jako przejście bohaterów od lasu, przez wydmy aż po morze. Zmiany i wewnętrzne podróże bohaterów są powiązane z naturalnym środowiskiem, w którym mają miejsce zdarzenia. Ekspresja czasu i przestrzeni w opowieściach wspiera to, co widzialne i niewidzialne.

Projekt filmowy “W 100 stopniach woda wrze” to trzy wzajemnie wzmacniające się epizody, które rozpuszczają granicę pomiędzy realnym a surrealistycznym czy możliwym a niemożliwym./Punktem wyjścia do tworzenia scenariuszy był temat ciała i nadmorska plaża. Trzy studentki, trzy punkty widzenia cielesności i trzy sposoby opowiadania o nich. Historie łączy również styl, to indywidualne światy wymykające się zasadom realistycznego sposobu opowiadania. Jak w „Czterech pokojach” czy „Nocy na ziemi” chcemy opowiedzieć trzy niezależne historie rozgrywające się w podobnej przestrzeni.

1. Rozalia Jaz, “Tu nie ma wody”.

Epizod pierwszy skłania się ku relacji matka - syn. Ich ustawienie do siebie ulega zgrzytom, kiedy dorosły mężczyzna próbuje otwarcie rozmawiać z matką o swoim związku. Zwierza się z tego, co czuje, za co spotyka go ignorancja i irracjonalne reakcje matki. Odbywają wspólną, mglistą wędrówkę, otrzymując od losu czas i przestrzeń tylko dla siebie. Doświadczają także zdarzenia, które zaburza intymność w ich fantasmagorycznym świecie.

2. Krystyna Dobrzańska- “Wysmagani wiatrem”

Opalająca się kobieta na plaży, wraz z przypadkowo poznanym sprzedawcą lodów ratują zagubioną na morzu kobietę. Dziewczyna z dmuchanego materaca okazuje się nie mówić po polsku. Cała trójka próbuje zbudować relację i zbliżyć się do siebie na odludnej plaży. Opowieść dotyczy refleksji na temat poszukiwania bliskości, sposobów jej doświadczania i prób budowania wspólnoty. Epizod to oniryczna podróż, w której rzeczywiste wydarzenia mieszają się ze sferą subiektywnych wizji bohaterów.

3. Barbara Bendyk- “Z końcem dnia”.

Historia dziewczyny, która za zgodą i wsparciem najbliższych podejmuje decyzję o zakończeniu swojego życia. Dzieje się to poprzez stopniowe “odczłowieczanie”, szukanie w sobie zwierzęcości i łączenie się coraz silniej z przyrodą, czego zwieńczeniem jest sama śmierć. Film porusza relację ludzi i ciała ze śmiercią i towarzyszącą jej przyrodą. Zmiany klimatyczne napawają młodych ludzi ogromnym strachem o przyszłość, odbijając się na ich zdrowiu psychicznym i poczuciu bezpieczeństwa. Ta historia to osobista próba odczarowania śmierci i prowokacja dyskusji na temat wprowadzania kulturowych zmian w jej wizerunek.

Informacje o autorkach

BARBARA BENDYK, ur. w 1995 r. Posiada dyplom licencjacki z kierunku Malarstwo Akademii Sztuki w Szczecinie. Aktualnie studiuje film eksperymentalny (tamże) na stopniu magisterskim. Zajmuje się głównie tematami społecznymi, próbując reagować na aktualne wydarzenia. W swoich pracach łączy teatr, film i malarstwo. Jej prace pokazywane były na przeglądzie filmów studenckich - Kino Letnie, wystawie „Koniec na początek” i przeglądach prac studenckich.

KRYSTYNA DOBRZAŃSKA, ur. w 1996 r. Absolwentka studiów licencjackich na kierunku Produkcja Filmowa i Telewizyjna w Katowickiej Szkole Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego na Uniwersytecie Śląskim. Aktualnie studentka II roku studiów magisterskich na kierunki film eksperymentalny na Akademii Sztuki w Szczecinie. Etiudy studenckie, przy których pełniła funkcję kierowniczki produkcji wyświetlane są na licznych festiwalach. Dokument „Proch” zdobył liczne nagrody, m.in. wyróżnienie w konkursie polskim na Krakowskim Festiwalu Filmowym, nagrodę za krótkometrażowy film dokumentalny na Koszalińskim Festiwalu Debiutów Filmowych "Młodzi i Film”, czy nagrodę dla najlepszego filmu dokumentalnego w konkursie "Lab" na festiwalu Clermont-Ferrand.

ROZALIA JAZ, ur. w 1992 r. Absolwentka Pomorskiego Uniwersytetu Medycznego. Dyplomantka kierunku Fotografii, na Wydziale Malarstwa i Nowych Mediów w Akademii Sztuki w Szczecinie. Obecnie studentka V roku na kierunku Film Eksperymentalny (tamże). Nagrodzona wyróżnieniem jury na szczecińskim festiwalu SEEF 2019 za krótkometrażowy film fabularny pt. „Obroty”. Brała udział w wystawie „Szczecińskie Awangardy” w Muzeum Narodowym w Szczecinie oraz w wystawie „Boli mnie, gdy się śmieję” w warszawskim BWA. Współtworzyła zin „Ćwiczenia z separacji”. Brała udział w wystawie „Polobraz”. Współrealizowała teatralny film eksperymentalny pt. „Skąd jesteśmy”.

Zrealizowano przy wsparciu finansowym Polskiego Instytuty Sztuki Filmowej

Akademia Sztuki
×