Akademia Sztuki

Wydział Malarstwa i Nowych Mediów

Akademia Sztuki

Ofelie. Ikonografia szaleństwa, Zorka Wollny

Projekt Ofelie. Ikonografia szaleństwa stworzony przez Zorkę Wollny w Muzeum Sztuki w Łodzi jesienią 2012, prezentowany kolejno w Muzeum Sztuki Współczesnej we Wrocławiu i Gdańskim Teatrze Szekspirowskim przybrał formę publikacji książkowej. Otwierają ją przeprowadzone w ubiegłym roku rozmowy Zorki Wollny z aktorkami, kolejne części stanowią wybór zdjęć Adama T. Burtona i eseje krytyczne. Książka odsyła do performansu, jego kolejnych odsłon, lecz także do zrealizowanego przez Małgorzatę Mazur w ms2 filmowego zapisu Ofelii.

Muzeum Sztuki w Łodzi wraz z Wydziałem Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie ze szczególną przyjemnością oddaje w Państwa ręce tę publikację z nadzieją, że stanowić będzie ona mapę relacji pomiędzy postaciami a publicznością i przewodnik po tropach, jakie Ofelie osłoniły przed artystkami i badaczkami.

[Sonia Nieśpiałowska-Owczarek]

 

Czy szalonym postulatem jest wymagać pełnej demokracji dla teatru? A demokratyzacji samej instytucji teatru? Teatru jako miejsca, w którym spotykają się różne rodzaje wyobraźni i wypowiedzi. Miejsca wolnego od politycznej cenzury, od wewnętrznego spektaklu władzy, od nadużyć na linii polityk-dyrektor-reżyserka-aktorka. Miejsca, gdzie schronienie znajdują głosy ciche, wrażliwe na detal, półtony, powolne poszukiwania estetyczne i myślowe. Przestrzeni otwartej na spotkanie twórców z publicznością, gdzie płeć i pochodzenie nie mają

znaczenia. Czy szaleństwem jest porzucić teatr? Wrócić do niego? Czy w nim trwać? Przy okazji publikacji filmu Ofelie. Ikonografia szaleństwa, będącego zapisem performansu z 2012 roku, zapytałam aktorki, które brały w nim udział, o ich spojrzenie nie tylko na naszą wspólną pracę, ale szerzej – na „bycie w teatrze” i teatr jako instytucję zanurzoną w kontekst społeczno-polityczny. W tych rozmowach teatr definiowany jest jako rytuał (Anna Ilczuk), tajemnica (Małgorzata Rudzka) i miejsce ucieczki od życia (Marta Kalmus-Jankowska) lub przeciwnie, przestrzeń konfrontacji z najtrudniejszymi problemami rzeczywistości zewnętrznej (Elżbieta Karkoszka) i miejsce, w którym uwydatniają się zarówno jasne, jak i mroczne aspekty pracy twórczej, ograniczenia stające na drodze rozwoju własnego, niewrażliwość społeczna i struktury władzy. Wszystkie rozmowy przeprowadziłam jesienią 2017 roku. Wielogłos historii, odczuć i poglądów moich rozmówczyń tworzy szerokie spektrum postaw i doświadczeń, dostarczając materiału do dyskusji nad kształtem i rolą teatru w dzisiejszym społeczeństwie, w Polsce.

[Zorka Wollny]

 

Wydawcy: Muzeum Sztuki w Łodzi oraz Wydawnictwo Wydziału Malarstwa i Nowych Mediów Akademii Sztuki w Szczecinie

Recenzja: dr hab. Bogna Burska

Projekt graficzny: postNoviki, noviki.net

Pliki do pobrania
Akademia Sztuki
×